Trochę historii
Zakres i zarys helikultury.(pod pojęciem "helicultura" należy rozumieć całokształt zagadnień naukowo-badawczych, zootechnicznych oraz gospodarczych związanych z fermową hodowlą i chowem lądowych ślimaków jadalnych z rodzaju Helix. )
-Istnieją przesłanki archeologiczne świadczące, że jadalne ślimaki z rodziny Helicidae są najstarszymi europejskimi zwierzętami hodowlanymi sprzed 6-10 tys. lat; rozprzestrzeniały się po kontynencie z miejsca na miejsce wraz z Homo sapiens po ostatniej epoce lodowcowej, w charakterze żywych zapasów białka zwierzęcego.

-Współczesna intensywna hodowla fermowa różnych podgatunków Helix aspersa została zapoczątkowana pod koniec lat 70-tych ubiegłego wieku, jako odpowiedź na brak surowca spożywczego pochodzącego z jego populacji naturalnych, które zostały objęte ścisłą ochroną gatunkową. Duża przydatność Helix aspersa do hodowli fermowej wyraża się w bardzo wysokiej efektywności jego rozrodu, szybkim tempie wzrostu i doskonałym wykorzystaniem roślinnych mieszanek paszowych. Ważnym atutem jest wysoka odziedziczalność tak ważnych cech produkcyjnych, jak wiek dojrzewania, masa ciała ślimaka dojrzałego, masa ciała po hibernacji, średnia masa jaja i wylęgu.

Udowodniono poprzez praktykę hodowlano-gospodarczą prywatnych i spółdzielczych ferm produkcyjnych i przetwórczych, że hodowla Helix aspersa w Polsce stała się nową, opłacalną gałęzią produkcji zwierzęcej.

Kilka ciekawostek
-Ślimak ogrodowy ewoluował z morskiego 600 milionów lat temu.
-Niektóre ślimaki żyją nawet do 15 lat.
-Ślimaki nie słyszą, a zmysł wzroku mają bardzo słaby. Szukając jedzenia kierują się głównie zmysłem dotyku i powonienia.
-Ślimaki ogrodowe oddychają płucami.